Talen:     Português English Nederlands Deutsch Español
Bookmark and Share Zoektocht in het zonnige zuiden

Zoektocht in het zonnige zuiden

23-05-2013 gepost door O Tartufo

Michelle en Theo van B&B O Tartufo op de trampoline, Life isn't grey!Michelle Elst en Theo Hordijk waren gecharmeerd van het Zuid-Europese leven en bedachten dat het leven in Zuid-Europa wel bij ze zou passen. Na hun studie stapten ze zonder uitgebreide plannen, maar ‘for real’ in de auto richting Spanje. Inmiddels wonen ze in de Portugese Algarve, waar ze een succesvolle B&B runnen.

Interview via dertiendeprovincie.nl


Waar komen jullie oorspronkelijk vandaan en waar wonen jullie nu?
Michelle komt oorspronkelijk uit Brabant en Theo uit het midden van Nederland, Utrecht. Maar, wij hebben elkaar ontmoet in Den Haag en daar samengewoond tot het moment van vertrek in december 2006. Wij waren studenten op de Hogeschool Leiden en wij studeerden communicatie. In 2006 hebben wij deze studie succesvol afgerond en na een half jaar sparen zijn wij in een tweedehands VW Caddy gestapt en redelijk zonder plan op de bonnefooi naar het zuiden gereden. Eerst hebben wij 4 jaar in Spanje gewoond in de Andalusische dorpjes Antequera en Ayamonte en nu zijn wij als het ware verder geëmigreerd naar Portugal. Wij wonen nu in Sitio do Gião, dat is een gehuchtje bij Moncarapacho in de Algarve van Portugal.
In totaal zijn wij dus zo’n 6,5 jaar in het buitenland en daarvan wonen wij nu bijna 2,5 jaar hier in Portugal.

Hoe lang zijn jullie van plan om er nog te blijven?
Wij weten niet hoelang wij hier nog zullen wonen, maar hebben het gevoel dat het nog heel lang zou kunnen zijn. Wij hebben hier ons droomhuis gevonden en daarin ons B&B begonnen.

Waarom zijn jullie verhuisd en wat doen jullie nu?
Tijdens de studie is het idee ontstaan om het gewoon eens te gaan proberen. Natuurlijk, je kan na je studie direct aan de slag gaan om je CV te verbeteren, maar wij hadden bedacht dat het wellicht goed bij ons zou passen om in het zuiden van Europa te wonen.
En, omdat wij niet uit negatieve redenen zijn vertrokken, was het eigenlijk altijd mogelijk om met opgeheven hoofd terug te keren. Dat moment is nog niet aangebroken, sterker nog, wij voelen ons elk jaar meer thuis in het zuiden. Wij hebben begin 2011 een Portugese quinta gekocht en na een grote, maar snelle, verbouwing hebben wij in april 2011 ons B&B O Tartufo geopend. Wij zijn erg gelukkig en trots op onze nieuwe plek. Wij hebben 7 kamers en één appartementje en proberen zo goed mogelijk voor onze gasten te zorgen. Ons idee was om ‘het B&B neer te zetten wat wij altijd zochten maar nooit gevonden hebben’. Op dit moment zijn onze werkzaamheden natuurlijk erg divers, omdat wij alles zelf doen en geen personeel in dienst hebben.

Zijn jullie uit Nederland echt met het idee van ‘we emigreren’ vertrokken of was het meer van, ‘we gaan er even tussenuit’ en is het idee om er te blijven in de loop der tijd ontstaan? Wat waren de reacties uit jullie omgeving?
Wij zijn echt vertrokken met het idee om te emigreren. Wij hebben ons huurhuisje in Den Haag opgezegd en ons netjes uitgeschreven uit de gemeente. Wij wisten niet wát het plan precies was, maar we wilden er wel voor de volle 100% voor gaan.
De reacties uit onze omgeving waren heel positief. Soms een beetje verbaasd, maar eigenlijk alleen maar positief. Wij weten natuurlijk niet of sommigen dachten dat ze ons binnen een jaar wel weer terug zouden zien, maar daar hebben wij in ieder geval niets van gemerkt.

Hadden jullie eerder ervaringen met wonen in het buitenland, bijvoorbeeld in het kader van stages? Jullie kenden Spanje/Portugal van eerdere vakanties of was het volledig onbekend voor jullie?
Wij hebben wel eerder in het buitenland gewoond. Theo heeft als kind 3 jaar in Oostenrijk gewoond en ook zijn stage tijdens de opleiding in Oostenrijk  gedaan. Michelle heeft 3 maanden in Parijs en een half jaar in Barcelona gewoond, beide voor taalstudies. Buiten Barcelona waren Spanje en Portugal ons alleen bekend van een aantal zomervakanties tussen 2003 en 2006.

Hebben jullie familie meegenomen?
Nee, wij zijn zonder familie vertrokken. Dat is natuurlijk een gemis, maar gelukkig zijn de vluchten tegenwoordig niet zo duur meer en kunnen wij dus heel af en toe naar Nederland en kan onze familie ons ook gemakkelijk op komen zoeken.

Hoe vonden jullie de overgang naar het leven in een nieuw land?
De overgang was zo ontzettend plotseling en overweldigend dat wij de eerste maand echt een beetje verbaasd in Antequera hebben rondgelopen. Omdat wij in december zijn geëmigreerd, hebben wij direct de eerste Kerst met zijn tweetjes gevierd en dat was een rare gewaarwording. Omdat wij geen vastomlijnd plan hadden, is dat wel een moment waarop je even denkt “Wat hebben wij gedaan?” Echte twijfels waren het niet, maar je beseft je opeens dat je wel een grote stap hebt gezet.
Langzaam maar zeker hebben wij stappen gezet om een leven op te bouwen. Eerst natuurlijk een huurhuisje gevonden, een sofi nummer aangevraagd en een bankrekening geopend. Daarna hebben wij een cursus Spaans gevolgd en leerden wij de eerste kennissen en vrienden kennen. Dit leverde gelukkig ook onze eerste baantjes op, want wij konden het niet lang volhouden zonder werk, het spaargeld begon langzaam op te raken. In het eerste jaar hebben wij in tuinen gewerkt, hooi van het land gehaald, stallen geschilderd en in restaurantjes gewerkt.

Hoe kunnen we ons een dag uit die periode voorstellen, kunnen jullie dat iets meer concretiseren?
Een dag in die periode had niet een bepaald soort ritme, maar het had wel iets zoekends. Wij zijn wel veel bezig geweest met de vraag hoe wij aan een leuk baantje konden komen of wat wij nog konden doen om beter te integreren. Helaas hadden wij toen nog niet een appartement met eigen terras of patio, dus wij kregen ook iets minder van het typische buitenleven mee. En dat is wel iets wat je je voorstelt bij leven in Spanje. Wij gingen dus vaker het dorp Antequera in en trokken erop uit om toch lekker veel van dit buitenleven te genieten.
We stonden redelijk vroeg op en zijn er vaak na het ontbijt op uit gegaan om op alle lantaarnpalen te kijken naar advertenties, dit is een typisch gebruik in Spanje. Ook hebben we de dorpsfeesten bijgewoond om zoveel mogelijk mensen te leren kennen en maakten we contact met de buren. We hadden het idee dat het zou helpen om maar zoveel mogelijk mensen te leren kennen die ons eventueel aan een baantje konden helpen. 

Michelle en Theo
Was het gemakkelijk om vrienden te maken en andere mensen te ontmoeten?
Ja, dat ging vrij vlot eigenlijk. Mede door de taalcursus hadden wij direct een aantal bekenden. Natuurlijk is het aan het begin lastig om lokale mensen te ontmoeten, zeker omdat wij de taal nog niet goed machtig waren.

Wat was het dat jullie motiveerde om te blijven, waar lag het grootste plezier?
Wij hebben het vooral als uitdaging gezien en ergens diep van binnen het vertrouwen gehad en gehouden dat het wel goed zou komen. Het hoe-en-wat was soms iets minder belangrijk, maar op de een of andere manier voelden wij wel dat het kon lukken als je maar je best blijft doen en openstaat voor veel ideeën, plannen en baantjes. Wij geloven erin dat als je bezig bent en blijft je ook weer nieuwe mensen zult tegenkomen of op nieuwe ideeën zult komen.

Hebben jullie dalen gehad dat je dacht van, waar zijn we nou aan begonnen?
• Financieel zal het vaak heel lastig geweest zijn? Hebben jullie periodes gehad dat je echt blut was?
• In een emigratie-situatie ben je natuurlijk heel erg op elkaar aangewezen en vaak zet zo’n situatie een relatie erg onder druk. Hebben jullie zulke moeilijkheden gehad en hoe hebben jullie die opgelost?


Wij hebben wel eens dagen gehad waarop wij niet zeker meer wisten of het nou allemaal wel goed zou komen. Ook onze normale positieve houding kon niet altijd verhullen dat de bankrekening een veel langere tijd van deze los-vaste baantjes niet lang meer zou volhouden. Wij zijn niet helemaal blut geweest, maar een paar keer wel in de buurt geweest van moeten gaan nadenken over wat we zouden doen als het echt op was. Tot een antwoord zijn we niet gekomen en we hebben het antwoord op die vraag gelukkig ook niet hoeven geven. Tussen ons beide hebben deze korte dalen niet geleid tot stress of spanning, wellicht werkt het eerder andersom voor ons. Als je er samen voor staat en niet kan terugvallen op mensen om je heen, dan kan er ook iets moois ontstaan en de relatie juist beter en hechter maken. Eigenlijk zijn jullie dus 2 maal geëmigreerd.

Was de overgang naar Portugal gemakkelijk? Hebben jullie ook Portugees geleerd bijvoorbeeld?
De overgang naar Portugal was in kilometers maar een kleine stap (we zijn maar 45 kilometer verderop gaan wonen) maar het is inderdaad toch weer een hele emigratie. Er is een duidelijk verschil tussen de Spanjaarden en de Portugezen, waarbij de Spanjaarden wat opener en luider zijn en de Portugezen wellicht iets rustiger en bescheidener zijn. Zie het een beetje als een verschil zoals tussen Nederland en België.
Omdat wij direct aan de slag gegaan zijn met de verbouwing van onze Quinta hebben wij dit keer niet de tijd genomen om een taalcursus te volgen. Dat heeft als gevolg dat wij nu nog niet perfect Portugees spreken, maar een mengelmoesje tussen de twee talen wat hier lokaal Portuñol wordt genoemd. Wij kunnen ons er prima mee redden, maar eigenlijk zou het wel wat beter mogen.

Hebben jullie momenteel vooraal contact met expats of ook met mensen uit de lokale bevolking?
Op dit moment hebben wij in Portugal contact met expats en lokale mensen. Al vinden wij dat wij nog iets beter mogen integreren, maar dat blijkt iets lastiger nu wij 8 maanden per jaar onze eigen B&B gasten hebben.

Wat doen jullie in de overige 4 maanden?
In de overige maanden klussen wij er vrolijk op los en proberen wij te kiezen uit de bak met ideeën om ons B&B nét weer iets leuker en aantrekkelijker te maken. Maar, dat is natuurlijk geen full time bezigheid in de winter. Wij genieten ook erg van de tijd met elkaar en de rust buiten het seizoen. Ook is er dan tijd om Portugal te ontdekken en trekken wij er af en toe op uit om ons nieuwe thuisland beter te leren kennen.

Wat zijn de leukste dingen om te doen in de omgeving?
Wij wonen ten oosten van Faro in de Algarve en dat is een rustige omgeving, zeker in vergelijking met de west Algarve. Bij de leukste dingen om te doen hoort natuurlijk het bezoeken van de verschillende witte stranden en prachtige eilanden van dit deel van de Algarve. Daarnaast zorgen omringende stadjes en dorpjes (zoals Tavira, Olhão, Vila Real de Santo Antonio, Castro Marim en Sao Bras de Alportel) ervoor dat er genoeg te doen is. Wij zelf bezoeken erg graag de verschillende festivals in het voor- en hoogseizoen. Zo is er dit jaar het Islamic Festival in Mertola en elk jaar Festival Med in Loulé.

Wat is het leukste aan het leven hier?
Het leukste is dat wij, na 4 jaar een onzekerder bestaan in Spanje, nu opeens leven en werken in onze droom. Wij hadden 6,5 jaar geleden nooit gedacht dat wij zo’n plek zouden vinden en er ook nog een succesvol bedrijf van zouden kunnen maken. Dat is waarschijnlijk de reden dat de glimlach op ons gezicht moeilijk weg te poetsen is: ook wij zijn nog steeds een beetje verbaasd hoe het allemaal is gelopen. Verder is het leukste nieuwtje dat wij afgelopen september getrouwd zijn, hier in Portugal. Het was geweldig om alle vrienden en familie hier te zien en samen te feesten op zo’n mooie dag!
Michelle en Theo zijn in 2012 getrouwd bij hun B&B O Tartufo in de Algarve van Portugal

Welke ervaring/gebeurtenis raakte jullie het meest in de expat-jaren, een ervaring die misschien nog steeds ontroert/blij maakt bij de gedachte eraan?

De dag dat de verbouwing klaar was en de bouwvakkers alles ´veegschoon´ hadden achtergelaten, vroeg Theo Michelle ten huwelijk! Dat was voor allebei een schitterend moment.


Hoe zijn de kosten voor levensonderhoud hier in vergelijking met die thuis?
Het leven is hier niet heel veel goedkoper dan in Nederland als je kijkt naar energiekosten, brandstof en boodschappen. Maar, als je kijkt naar de kleine dingen waar wij van genieten (een kopje koffie op het terras of een visje eten bij een strandtentje) dan is het leven wel degelijk goedkoper dan in Nederland.

Welke negatieve aspecten zijn er aan het leven hier?
De enige negatieve kant is dat je soms familie en vrienden mist. Vooral het feit dat je niet spontaan even bij de mensen in Nederland langs kan gaan. Je kan niet op vrijdagmiddag even opbellen en een uurtje later elkaar zien. Ook op belangrijke momenten (denk aan geboorte van een kind) kan je niet altijd 1-2-3 erbij zijn.

Wat is het moeilijkste aspect van het leven als expat geweest tot nu toe?
Het missen van belangrijke gebeurtennissen in het leven van mensen die je dierbaar zijn.

Hoe zou het zijn om uiteindelijk weer terug te gaan naar Nederland? Als je van buitenaf kijkt naar Nederland, hoe ziet het eruit?
Eerst zeiden wij altijd dat wij best gemakkelijk weer in Nederland zouden kunnen wonen, maar wij zijn ons daar niet zo zeker meer van. Als wij een bezoek brengen aan Nederland vinden wij toch wel dat het leven erg snel gaat. Natuurlijk komt dat ook omdat wij in een rustige regio van zuid Europa wonen en niet per se alleen omdat alles in Nederland erg snel gaat. Het verschil is gewoon groot op dit moment en daardoor moeilijk voor te stellen hoe het zou zijn om weer in Nederland te wonen en werken.
Ons vallen de standaard dingen vaak op, namelijk dat het leven in Nederland vrij snel gaat en dat veel zaken erg goed geregeld zijn. We zijn inmiddels gewend aan een rustigere leefomgeving en mensen die nét een stapje minder hard rennen. Als vrij nieuwe ondernemers valt het ons ook op hoe goed collega ondernemers in Nederland hun zaken op orde lijken te hebben. Natuurlijk weten wij dit niet zeker maar de schone gebouwen en mooi gewassen bedrijfsauto’s met prachtig opgedrukte logo’s geven deze indruk.

Wat is het belangrijkste advies dat jullie andere Nederlanders/Belgen die willen emigreren, kunnen geven?
Het belangrijkste advies is wellicht dat de actie belangrijker is dan de gedachte. Je kan nog zoveel vooraf verzinnen, plannen en regelen, maar het zal toch een beetje anders gaan dan verwacht. Het is in onze ogen dus belangrijk om knopen door te hakken en vervolgens gewoon in het diepe te springen. Natuurlijk moet je niet alles doen zonder na te denken, maar zonder de eerste stap te zetten gebeurt er ook niets.

Kunnen jullie een top 5 van tips geven voor mensen die ook willen emigreren zoals jullie?
Ga ervoor, spring in het diepe!
Leer de taal, zo snel mogelijk.
Zie vooral de kansen en niet de bedreigingen en denk aan de positieve kanten, niet teveel aan de negatieve kanten.
Probeer vol te houden, ook al is het begin soms moeilijk.
Hou goed contact met familie en vrienden thuis, zij zullen je altijd steunen.


Kunnen jullie iets meer vertellen over jullie B & B? Kunnen jullie het ‘het B&B neer te zetten wat wij altijd zochten maar nooit gevonden hebben’ nader toelichten?
Ons B&B in de oost Algarve is eigenlijk onze kleine droom. Op vakanties zoeken wij vaak plekken waar een mooie omgeving wordt gecombineerd met een goede sfeer en aardige mensen. Zo zijn wij op plekken geweest met bijvoorbeeld een prachtige patio, maar op een minder mooie plek of bijvoorbeeld op een schitterende plek waar het huis alleen maar met meubels van een bekende scandinavische keten was ingericht. Wij wilden met ons B&B alle dingen combineren die wij belangrijk vinden voor een vakantie. Dat houdt dus niet in dat wij airconditioning, zwembad en grote TV’s hebben (die schitteren juist door afwezigheid), maar vooral letten op de mooie omgeving, gezellige sfeer en bijzondere inrichting.

Verder nog zaken die jullie zouden willen delen?
Na de onzekere jaren in Spanje zijn wij zó gelukkig met ons nieuwe B&B in Portugal, dat wij hebben besloten dit geluk niet alleen voor onszelf te houden. Van elke overnachting die onze gasten in ons B&B verblijven zetten wij een vast deel om in microkredieten aan mensen die het harder nodig hebben dan wij. Wij zijn van mening dat iedereen invloed kan hebben op de kleine én grote dingen in het leven. Wij denken dat onze gasten een completere vakantie hebben als wij een vast percentage van het kamertarief in de vorm van microkredieten uitlenen aan kleine ondernemers over de hele wereld. Dit zal deze ondernemers helpen bij het voeden van hun gezin en het uitbreiden van hun bedrijf. En het leukste hieraan is dat onze gasten daar helemaal niks voor hoeven te doen, het zit al inbegrepen in de kamerprijs.

Volg Michelle en Theo via Twitter en Facebook


Ga terug
Bed and Breakfast O Tartufo
Bed and Breakfast O Tartufo
Bed and Breakfast O Tartufo
Bed and Breakfast O Tartufo
Bed and Breakfast O Tartufo
Bed and Breakfast O Tartufo
Bed and Breakfast O Tartufo